Ζύγι

Το Ζύγι είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό στην επαρχία Λάρνακας, στα σύνορα με την επαρχία Λεμεσού και βρίσκεται 42 περίπου χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Λάρνακας, 70 περίπου χιλιόμετρα νότια της Λευκωσίας και 34 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης της Λεμεσού.

Όντας η μικρότερη σε έκταση κοινότητα της Κύπρου που εκτείνεται σε μια απόσταση μόλις 2,5 χιλιόμετρων και ταυτόχρονα η μοναδική του νησιού που είναι κτισμένη πάνω στην παραλία και το υψόμετρό της είναι 8 μέτρα, το Ζύγι έχει μετατραπεί σε ένα πολύ ελκυστικό τουριστικό προορισμό με πολύ καλό ψάρι.

Ο οικισμός είναι υπαρκτός από τα τέλη της δεκαετίας του 1870, τα πρώτα χρόνια της αγγλοκρατίας στη Μεγαλόνησο, όταν τότε κτίστηκαν οι αποθήκες χαρουπιών με σκοπό τη συγκέντρωσή τους από τους παραγωγούς της Λάρνακας και της Λεμεσού και την εξαγωγή τους από το λιμάνι της περιοχής. Μάλιστα, η ονομασία του ως Ζύγι προέρχεται πιθανότατα από το ζύγισμα των χαρουπιών που γινόταν πριν αποθηκευτούν και εξαχθούν.

Ακόμα και σήμερα, τα κατάλοιπα εκείνης της εποχής είναι ορατά, αφού πολλές αποθήκες υπάρχουν σε αρκετά σημεία ως ανακαινισμένα πετρόκτιστα εστιατόρια και σπίτια ή ως σημερινές αποθήκες σιτηρών. Ορατή επίσης είναι και η αποβάθρα για την φόρτωση του χαρουπιού στα καράβια και δεσπόζει στην κεντρική και παραθαλάσσια περιοχή.

Η ραγδαία οικιστική ανάπτυξη για το Ζύγι συντελέστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν δημιουργήθηκαν διαμερίσματα, επαύλεις και ο συνοικισμός για τη στέγαση των Ελληνοκύπριων προσφύγων που έφυγαν από τα σπίτια τους και μετοίκησαν στο χωριό μετά την τουρκική εισβολή του 1974, ενώ οι Τουρκοκύπριοι του χωριού μετοίκησαν στον κατεχόμενο βορρά.

Το Ζύγι, σήμερα είναι μάλλον το γνωστότερο ψαροχώρι στο νησί της Κύπρου και φημισμένο για τα ψάρια του, δέχεται Κύπριους και ξένους επισκέπτες χειμώνα-καλοκαίρι για να γευτούν τους φρέσκους θαλασσινούς μεζέδες στις πολλές παραλιακές ψαροταβέρνες που είναι ανοιχτές καθημερινά. Τα κυριότερα είδη ψαριού που αλιεύονται και σερβίρονται είναι η συναγρίδα, το φαγκρί, ο σορκός (σαργός), το λιθρίνι, το μπαρμπούνι, ο σκάρος, η κουρκούνα, το χταπόδι, η σουπιά και το φρέσκο καλαμάρι που αλιεύεται κατά τους χειμερινούς μήνες. Πιο σπάνια συναντάται σολομός, ξιφίας αλλά και τόνος που χρειάζεται ειδικά καΐκια για να αλιευτεί στα 8 με 10 χιλιόμετρα απόσταση από την ακτή.

Η καταγάλανη θάλασσα και το όμορφο φυσικό περιβάλλον στο Ζύγι οδήγησαν αρκετό κόσμο να ανεγείρει εξοχικές κατοικίες, ενώ υπάρχουν σπίτια και διαμερίσματα προς ενοικίαση για τους τουρίστες, αλλά για μεγάλη χρονική διάρκεια.

Το αλιευτικό καταφύγιο που εγκαινιάστηκε το 2011 και που προσφέρει θέα του παραλιακού μετώπου της περιοχής, στεγάζει τους επαγγελματίες ψαράδες, ενώ είναι αγκυροβόλιο για ψαροκάικα, βάρκες, αλλά και κότερα. Εκεί ο επισκέπτης μπορεί να περπατήσει σε όλο το μήκος της μαρίνας, αφού υπάρχει πεζόδρομος. Ανατολικά του αλιευτικού καταφυγίου βρίσκεται το κοινοτικό πάρκο του χωριού με παιδική χαρά, εστιατόριο και με το μνημείο του Γιώργο Κουμπαρή που έπεσε μαχόμενος κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής. Τα θρησκευτικά αξιοθέατα είναι η κεντρική εκκλησία του χωριού, αφιερωμένη στον Απόστολο Βαρνάβα που γιορτάζει στις 11 Ιουνίου, το ξωκλήσι του Αγίου Κυριάκου και το ξωκλήσι του Αγίου Ηρακλειδίου που είναι και το παλαιότερο.

Σήμερα, οι 700 περίπου κάτοικοι στο Ζύγι ασχολούνται ως επί το πλείστον με το ψάρεμα, τον τουρισμό, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην περιοχή καλλιεργούνται κυρίως λαχανικά, όσπρια, νομευτικά φυτά, λίγες λεμονιές και σιτηρά. Στην κοινότητα λειτουργεί και ο πειραματικός σταθμός του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών.

Το 2014 στο Ζύγι διοργανώθηκε για πρώτη φορά, ανήμερα της Δευτέρας του Κατακλυσμού, το πρώτο φεστιβάλ ψαριού με την ονομασία Κατακλυσμός Ψαριού.